ภาคเอกชนจับตารายชื่อผู้ทรงคุณวุฒิ หลังรัฐเร่งเครื่องแต่งตั้งคนร. ชี้มีแต่นักวิชาการสิ่งแวดล้อมและเอ็นจีโอไร้เงาคนวงการอุตสาหกรรมเหมือง หวั่นไร้ส่วนร่วมกำหนดนโยบายอุตสาหกรรมเหมืองแร่
จากมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2561 มอบหมายให้กระทรวงทรัพยากร ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยกรมทรัพยากรธรณี ในฐานะฝ่ายเลขานุการ คณะกรรมการนโยบายบริหารจัดการแร่แห่งชาติ (คนร.) เร่งรัดดำเนินการแต่งตั้ง คนร.ชุดใหม่ให้แล้วเสร็จ โดยเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2561 ที่ผ่านมา กรมทรัพยากรธรณี และกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ ในฐานะเลขานุการร่วมของ คนร.ได้ประกาศรายชื่อบุคคลซึ่งได้รับการเสนอชื่อเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ 6 ด้านใน คนร. ซึ่งได้ดำเนินการรับสมัครเมื่อวันที่ 2-31 กรกฎาคม 2561 แล้วคัดเลือกออกมาด้านละ 2 คนเพื่อเสนอให้พิจารณาตัดสินเหลือด้านละ 1 คนดังนี้
ด้านธรณีวิทยา รศ.ดร.จักรพันธ์ สุทธิรัตน์ และ รศ.ดร.ปกรณ์ สุวานิช
ด้านสิ่งแวดล้อม รศ.ดร.ตุลวิทย์ สถาปนจารุ และ ผศ.ดร.กฤษชัย ศรีบุญมา
ด้านวิศวกรรมเหมืองแร่ ผศ.ดร.ภาณุวัฒน์ ปิ่นทอง และ รศ.ดร.พันธุ์ลพ หัตถโกศล
ด้านสังคมศาสตร์ รศ.ดร.โยธิน แสวงดี และ รศ.ดร.เสาวคนธ์ สุดสวาสดิ์
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น นายประเสริฐ วชิรเขื่อนขันธ์ และ นายกัมพล กลั่นเนียม
องค์กรเอกชน รศ.ดร.ประยูร วงศ์จันทรา และ นายเดโช ไชยทัพ
ทั้งนี้จากการประกาศรายชื่อดังกล่าว ทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางจากผู้ประกอบการเหมืองแร่ ในประเด็นที่ว่าผู้สมัครที่ผ่านการคัดเลือกเข้ามานั้น เป็นนักวิชาการด้านสิ่งแวดล้อม ซึ่งอสจมัความเข้าใจ และทัศนคติด้านอุตสาหกรรมเหมืองแร่ที่คลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง หรือสิ่งที่กำลังเป็นอยู่
ซึ่งคณะกรรมการดังกล่าวไม่มีภาคเอกชนด้านเหมืองแร่ หรือผู้เชี่ยวชาญด้านเหมืองแร่
ขณะที่ผู้ประกอบการเหมืองแร่รายหนึ่งได้แสดงความคิดเห็นว่า รายชื่อผู้ทรงคุณวุฒิที่ประกาศนั้นส่วนใหญ่เป็นนักวิชาการด้านสิ่งแวดล้อมมากกว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอุตสาหกรรม หรือผู้ที่มีความรู้ความเข้าใจด้านอุตสาหกรรมเหมืองแร่อย่างแท้จริง ขาดความหลากหลายของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียสำคัญ เช่น ตัวแทนจากสภาอุตสาหกรรม หรือสภาการเหมืองแร่ จึงอาจเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาอุตสาหกรรมต่อเนื่อง และการส่งเสริมอุตสาหกรรมเหมืองแร่ให้เกิดประโยชน์ต่อไปในอนาคต
อีกหนึ่งข้อสังเกตุ คือ รายชื่อบุคคลจากองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น มาจากพื้นที่ซึ่งไม่มีอุตสาหกรรมเหมืองแร่านพื้นที่ ผู้ประกอบการจึงมีข้อสงสัยในประสบการณ์เกี่ยวกับเหมืองแร่และความเหมาะสมต่อการเป็นผู้ทรงคุณวุฒิในคนร.
อย่างไรก็ตาม แหล่งข่าวคนเดียวกันนี้ ยังแสดงความคิดเห็นว่า คนร.ควรจะมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริม สนับสนุนการพัฒนาอุตสาหกรรามเหมืองแร่ในประเทศให้เป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนาเศรษฐกิจ ผู้ทรงคุณวุฒิในคนร.จึงควรมีความหลากหลาย ประกอบด้วยตัวแทนของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียสำคัญ มิใช่มีเฉพาะเพียงผู้เชี่ยวชาญด้านสิ่งแวดล้อมเท่านั้น
